الشيخ محمد تقي بهجت
50
توضيح المسائل ( فارسي )
وضو ( 237 ) در وضو واجب است با نيت ، صورت ودست ها را بشويند وجلو سر وروى پاها را مسح كنند . ( 238 ) در ازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى جايى كه موى سر بيرون مىآيد ، تا آخر چانه شست ، وپهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط وشست ( يعنى انگشت ميانى كه وسطى وانگشت بزرگ كه ابهام است ) قرار مىگيرد بايد شسته شود ، واگر مختصرى از اين مقدار را هم نشويد وضو باطل است . وبراي آن كه يقين كند اين مقدار كاملا شسته شده بايد كمي أطراف آن را هم بشويد . وميزان در رستنگاه مو ودر انگشتان ، افراد مستوى الخلقة وعادى مىباشد ، پس كساني كه رستنگاه مو يا انگشتان آنها غير عادى است ، در مقدار شستن ، افراد عادى را ميزان قرار دهند . ( 239 ) اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها وگوشه هاى چشم ولب أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، بايد پيش از وضو يا وقت شستن آنها وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد . ( 240 ) اگر پوست صورت از لاي مو پيدا باشد ، علاوة بر شستن ظاهر موها ، بنا بر أحوط بايد آب را به پوست هم برساند ، واگر پيدا نباشد شستن ظاهر مو كافى است ورساندن آب به زير آن لازم نيست . ( 241 ) اگر شك كند كه پوست صورت از لاي مو پيداست يا نه ، بنا بر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند . ( 242 ) شستن داخل بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده